China vatbaar voor kritiek
In de aanloop naar de OS in China is de druk en kritiek op China om een verbetering aan te brengen in de mensenrechten situatie en die van Tibet, steeds groter geworden. Naast de demonstraties in verschillende steden rond de wereld, lag ook de fakkel loop van het olympisch vuur zwaar onder de druk. Het was bijna een genante vertoning wat eigenlijk een feest zou dienen te zijn.
De vraag speelde steeds op, ook voor sporters, heeft dergelijke kritiek en protesten nu werkelijk zin? Naar het zich laat aanzien voelt zich China behoorlijk ongemakkelijk bij de huidige situatie. De angst dat China terug in zijn schulp zou kruipen lijkt vooralsnog niet bewaarheid te worden.
Waar enkele weken geleden China nog een hard en onverbiddelijk standpunt innam, lijkt er nu toch beweging te zijn. De Dalai Lama heeft zich altijd open gesteld voor de dialoog. Al enige tijd spreekt hij voor autonomie en niet meer over onafhankelijkheid. Het commentaar van de Chinese woordvoerder dient beschouwd te worden als een vorm om gezichtsverlies te voorkomen.
Dat de Dalai Lama alleen serieuze discussies wilt en geen schijngevechten is niet geheel ongegrond. Het is zeer goed mogelijk dat China vooral een charme offensief is begonnen, met als doel het probleem over de OS heen te tillen, om daarna weer terug te vallen in haar oude patroon. De oproep van jacques Rogge is dan ook heel vreemd.
Deze luide stem is waarschijnlijk wel de reden dat China nu in beweging komt. Met groot ongemak maskeert jacques Rogge zijn eigen falen. Slechts na zwaar aandringen van het Westen en de demonstraties is hij toch maar eens gaan praten met China over de mensenrechten. Welke trouwens nog altijd slechter zijn dan voorheen. Dat China in zijn schulp kruipt is juist niet bewezen. Eerder het tegendeel. In zulks geval had China de Dalai Lama nooit uitgenodigd en hadden zij volhard in hun standpunt. De argumentatie van Rogge wordt door de realiteit tegengesproken.
En waarom zouden wij China als het gaat om mensenrechten meer tijd geven? Elke dag dat de mensenrechten geschonden worden is 1 dag teveel. Het Westen staat toch principieel voor de mensenrechten? Hebben wij daarom de UNDHR ondertekend? Is dat niet de basis van onze westerse samenleving? Verwacht Rogge nu dat wij onze principes verloochenen? En hoe lang moeten wij dat dan maar doen? 40 jaar is lang genoeg lijkt mij.
Hier spreekt dus niet een oprecht en betrokken persoon. Hier spreekt een persoon die zijn eigen blazoen bevuilt ziet door de kritiek op hem, het olympisch comite en gefrustreerd is door de desastreuze fakkeltocht. Het IOC had beter moeten nadenken over de organisatie van de Spelen en vooral welke landen deze mogen organiseren.
Trouwens, politiek en sport waren toch gescheiden? Vanwaar dan ineens deze bemoeienis van Rogge? Of liggen de zaken toch niet zo zwart-wit zoals hij maar ook Terpstra ons steeds willen doen geloven. Juist, politiek en sport, met name OS, zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Dus laten wij de druk nog verder opvoeren. Wanneer is de Dalai Lama voor het laatst in Nederland geweest? Gaat de kroonprins zich nu eindelijk terugtrekken uit het OC? De chinese experts zullen U ook vertellen dat chinezen zeer gevoelig zijn voor gezichtsverlies
Categorie: china, mensenrechten, olympische spelen, tibet
