Per 1 juni zullen 36 medicijnen zwaar in prijs dalen. Dit als gevolg van het preferentiebeleid van zorgverzekeraars. Dit beleid komt er op neer dat de goedkoopste aanbieder van een medicijn een exclusief contract bij de zorgverzekeraars. De voorstanders zijn vol lof, maar kopen wij niet een kat in de zak?
De apothekers hebben als eerste zwaar te lijden onder deze daling. Geheel onterecht is dat niet. Er bleef te veel geld aan de strijkstok van de apothekers hangen. Volgens de branchevereniging KNMP schiet het beleid te ver door en kunnen apothekers zodirect het hoofd niet meer boven water houden.
Een ander probleem is de eenzijdige fixatie die nu in de markt ontstaat.
Doordat verzekeraars bepalen welk medicijn zij vergoeden en andere alternatieven niet meer, kunnen patiënten gedupeerd raken. Zij zullen dan zelf voor de kosten moeten opdraaien van het duurderde medicijn als het goedkope, verzekerde, alternatief niet aanslaat.
Daarnaast bekostigde de fabrikanten de duurdere, minder winstgevende en soms zelf alleen op kostprijs gebaseerde, medicijnen uit de overwinst van de goedlopende medicijnen. Door de hoge volumes van producten/medicijnen kan de kostprijs per eenheid laag blijven en de relatieve marge ook laag. De absolute winst werd gegenereerd door het hoge volume. Door de sterke prijsdaling, daalt ook de marge op het product en zal waarschijnlijk te weinig overblijven voor de nauwelijks winstgevende, medicatie. Vooral medicatie voor uitzonderlijke ziektebeelden zullen onder druk komen te staan.
Doordat de zorgverzekeraars met exclusiviteit contracten werken, zullen fabrikanten vooral de race aangaan voor die specifieke medicijnen en niet langer hun budgetten gebruiken voor elementair en duur onderzoek.
Wat er gebeurt is een strijd op basis van Cost Leadership. Dit betekent concreet rationalisatie[sanering] van het product aanbod en concurreren op prijs tegen de laagste mogelijke kwaliteit. Dus kwaliteit die precies voldoet aan de norm. Exclusieve producten zullen het onderspit delven en naar de marge van de markt verdwijnen.
Voor de ‘standaard’ medicatie zoals pijnstillers of zoals in het bericht, cholesterolverlagers is dit misschien niet zo’n probleem. Het gaat juist om die uitzonderlijke medicatie die nu onder druk kan komen te staan. Indien de zorgverzekeraars hun beleid uitbreiden naar alle medicatie en ook richting behandelingen, kopen wij een kat in de zak. Zolang je een ‘standaard’ ziektebeeld hebt, zal je zonder problemen geholpen zijn tegen een lage prijs, maar krijg toch vooral geen afwijkende ziekte. Dan heb je een behoorlijke spaarrekening nodig.
Het zou beter zijn als er geen exclusiviteit contracten zijn. Dit leidt tot monopolistische concurrentie bij een dergelijke transparante en kleine markt[in de zin van het aantal verzekeraars] Zorgverzekeraars dienen onderling ook te concurreren op prijs en kwaliteit.
Althans, dat was de opzet van Hoogervorst. Met dit beleid is ook aan die ontwikkeling een einde gekomen. Als consument zul je geen voordeel opdoen door te switchen van zorgverzekeraar, gezien het feit dat de prijs voor medicatie bij de aangesloten verzekeraars hetzelfde zal zijn. De verschillen zullen dus marginaliseren tussen de verzekeraars en de consument blijft plakken. Iets wat we de afgelopen jaren al gezien hebben[minder dan 5% switcht sindsdien, terwijl dat voorheen veel hoger lag] en het ongelijk van het beleid van Hoogervorst aantoont. Concurrentie in de zorg werkt alleen als er werkelijk sprake is van concurrentie op basis van prijs / kwaliteit en er een vrije marktwerking is. Daar is geen sprake van. Een illusie creëren wij die zich uiteindelijk zal vertalen in een exclusiviteit markt. Gaat U vast sparen voor uw gezondheid?


juni 27, 2008 at 12:47 pm |
Te gek voor woorden dat zorgverzekeraars gaan beslissen i.p.v. de artsen. Als “grootverbruiker” van medicatie weet ik precies waar ik het over heb. Dat kostenbesparingen noodzakelijk zijn begrijp ik maar al te goed. Echter….waarom niet eens als zorgverkeraar je “licht” opsteken bij de “gebruiker”. Naar “de markt luisteren” heet zoiets in marketingtermen. Veel “gebruikers” weten exact waar ik het over heb. Z.g. “overmedicatie” zowel wat betreft het voorschrijfgedrag aan de patient als wat betreft de aantallen welke worden voorgeschreven kan m.i. een veel verantwoordere besparing opleveren. Ook het veelal voorschrijven van medicatie “om eens uit te proberen” kan aan banden worden gelegd of in ieder geval ervoor zorgen dat grote hoeveelheden medicatie in ongebruikte en ongeopende verpakkingen in de vuilniszakken verdwijnen. Ook op het gebied van specialistenbezoek kan enorm bespaart worden indien er meer zou worden gelet op z.g. dubbele onderzoeken. Persoonlijk praat ik dan overbijv. 3 x bloedprikken op 1 dag op voorschrift van 3 verschillende specialismen, 2 x rontgenafspraken enz.enz. Alles dubbelop……