We can change. De boodschap van B. Obama in zijn strijd om de voorverkiezingen en zodirect de presidentsverkiezingen in de VS.
De ‘change’ in Europa wil maar niet lukken. Na het Franse en Nederlandse NEE tegen het Grondwettelijke verdrag, heeft Ierland nu NEE gestemd tegen het aangepaste verdrag van Lissabon. Brussel houdt nog manmoedig vol dat er weinig aan de hand is, en dat de overige landen hun ratificatie procedure dienen te vervolgen.
De Ieren staan niet alleen in hun afwijzing. Ja, via de ratificatie procedures die via parlementen loopt, wordt de kiezer min of meer buiten de deur gehouden. Het sentiment onder de kiezers is onveranderd. Uit de peilingen blijkt zonneklaar dat de Nederlander nog altijd tegen het huidige aangepaste verdrag is. Ook in de UK, Duitsland en Frankrijk is het sentiment niet veel anders. Alleen bij de nieuwkomers binnen de EU is er voldoende steun.
De nee stemmers worden snel afgedaan met de drogreden dat zij niet weten waarom zij NEE hebben gestemd en niet weten waar het verdrag over gaat. Dat valt ook te zeggen over de JA stemmers. Hoeveel nederlandse kiezers weet nu eigenlijk wat het Verdrag behelst? Weinigen. Mocht U er een tegenkomen dan heeft U grote kans dat die persoon ook nog eens [in]direct betrokkene is en vanuit dat perspectief kennis van zaken heeft.
Europa heeft veel om trots op te zijn en heeft veel bereikt. 1 punt heeft de EU niet bereikt. De burger zelf. De EU is vooral een technocratisch gebeuren. In 1957 werd het eerste akkoord getekend, maar in die periode van 51 jaar is het aantal burgers dat zichzelf europees noemt, sterk achtergebleven. Verder heeft de EU een aantal in het oog springende knelpunten. Daaronder het totale gebrek aan democratie en bijvoorbeeld het Brussel-Straatsburg conflict. Hierdoor blijven de parlementariers maar heen en weer pendelen. Dit soort zaken valt niet uit te leggen aan de burger. Financieel mag het op de totale begroting niet veel voorstellen, het gaat hier om de indruk die de EU opwekt bij de burger: verkwistend en onbetrouwbaar.
Dit is natuurlijk koren op de molen voor de anti europeanen zoals de PVV. Het gevaar schuilt in het feit dat als Europa niet orde op zaken stelt, dit als een virus door blijft broeien onder de bevolking en op een gegeven moment tot een totale outbreak leidt. Gelijkend de uitbraak van de LPF door jaren van veronachtzamen van de problemen rondom integratie en de segregatie van volkswijken.
Niet een aanlokkelijk vooruitzicht maar wel zeer reëel. Het is spijtig om te constateren dat deze onderliggende boodschap van de kiezer maar niet begrepen wordt door Brussel. Nog altijd, ook na het ierse NEE, probeert men op de oude voet door te gaan. Ja, enige cosmetische aanpassingen en veel zaken richting voetnoten verschuiven. Maar de werkelijke ‘change’ vindt niet plaats. En dat heeft de burger zeer goed door.
Europa probeert een stap vooruit te maken, maar gaat in werkelijkheid 2 stappen achteruit. De voorstellen gaan te ver en voldoen niet aan de wensen van de burger. Europa kan beter 1 stap terug doen om uiteindelijk weer vooruit te komen.
Progressie is te vinden door het oplossen van misstanden zoals de vestigingsplaats van het europarlement, volledige democratisering van de EU waardoor de EU commissie in bedwang kan worden gehouden. Maar ook door een betere verbinding tussen de EU en de nationale parlementen. Meer invloed en zeggenschap terugleggen bij de nationale parlementen waardoor deze eens serieuzer over de EU gaan debatteren waar het nu vooral een fait a complis is. Dat houdt bijvoorbeeld in dat de EU veel minder moet gaan regelen en waar zij invloed heeft, dit vooral via raamwetgeving doet, waardoor naties veel meer bewegingsruimte krijgen.
Het Verdrag probeert ook teveel ineens te regelen. Spreek eerst af waar Europa werkelijk een duidelijke toegevoegde waarde heeft die door de burger wordt herkend en erkend. IN het onderzoek dat na het NEE van Nederland is uitgevoerd, geeft de burger duidelijk aan waar zij Europa wel zien zitten en waar niet. Met dit onderzoek is niets, maar ook helemaal niets gedaan. Dus zoek die deelgebieden op en ontwikkel een duidelijk beleid op die punten. Bijvoorbeeld immigratie. Verdonk heeft helaas onder haar bewind hier de deur dichtgegooid, terwijl de nederlandse burger heel goed begrijpt en wenst dat hier Europees beleid wordt gevoerd. Eenieder kan begrijpen dat de immigratie niet werkt, als de achterdeuren openstaan.
Yes, we can change Europa, maar dan moeten de Europa wel bereid zijn daadwerkelijke veranderingen door te voeren. Out of the box veranderingen. Niet de cosmetische aanpassingen die zij nu doorvoert.
Filed under: Europa | getagged: Europa, Maatschappij, verandering





