De afgelopen jaren heeft de regering vergaande maatregelen genomen die de privacy van de burger ernstig aantasten. Met name vanuit het oogpunt van veiligheid jegens mogelijke terroristische aanslagen zijn die maatregelen doorgevoerd, zonder dat de effectiviteit goed getoetst werd. De angst was groter dan het verstand.
De waakhond van onze privacy, College Beschermings Persoonsgegevens, houdt zich vooral bezig met het geven van adviezen. Haar invloed om een rem te zetten op allerlei privacy maatregelen lijkt behoorlijk beperkt. Zonder voldoende steun vanuit andere overheid organisaties is dat ook lastig voor het College.
Het is voor de burger, zeker nu met het internet, geen beginnen meer aan om te weten waar zijn gegevens worden vastgelegd. Het is in elk geval een bijna onoverzienbare hoeveelheid aan data die over ons wordt vastgelegd.
Bedrijven die de achtergronden van een persoon zoeken, zullen niet al te veel problemen hebben om alle ins en outs van ons leven boven tafel te halen.
Er zijn zelfs bedrijven die gespecialiseerd zijn hierin. E-detective bureaus halen bijna moeiteloos uw gehele doopceel boven water. Niet zelden ontfutselen zijn tamelijk eenvoudig ook informatie aan de Overheid.
Het is ook lastig om dit goed te realiseren als je bedenkt dat de grootste verzamelaar van informatie over ons de Overheid is. Die heeft belang bij het vastleggen van gegevens. En juist deze Overheid dient meer in het gareel te komen. Door in te spelen op angst, kan de burger overtuigd worden om een deel van privacy om te geven. Zoals bekend luidt het spreekwoord: “If you sacrify a little freedom for a little safety, you might end up loosing both.”
Nu kun je als burger wel maatregelen nemen om je privacy af te schermen, maar dat lukt velen maar zeer beperkt. Je surfgedrag op het Net is tamelijk eenvoudig te volgen. Aangezien de Overheid in principe aan 2 kanten van de tunnel kan meekijken, helpt een IP bescherming maar ten dele. Eigenlijk is alleen Freenet een goede manier om je surfgedrag te beschermen. Maar dan nog moet je niet de fout maken om buiten Freenet om een mail te gaan sturen. Want daar zit je IP ook in verborgen en de nodige andere informatie. Cookies vanaf sites worden vaak ook door andere sites uitgelezen, waardoor je denkt dat die veilige cookie van dat bekende bedrijf, door andere sites moeiteloos wordt misbruik. En het lastige is dat veel sites niet werken zonder cookies. Dus daar zit je klem als gebruiker.
Ook veel software verraadt je identiteit. Gegevens over je browser, je operating systeem, java software wordt gewoon meegestuurd door je browser. Het moet wel anders kan de server aan de andere kant je request niet goed verwerken. Ik bedoel dat de server daarop in gesteld staat. Het is in veel gevallen helemaal niet nodig!
Microsoft weet ook van wanten met haar Authenticatie software. Bedoeld om te controleren of je legitieme software draait, wordt allerlei gegevens van je PC opgepikt en doorgestuurd. En een privacy verklaring van Microsoft is een wassen neus. Zeker nadat ze een chinese dissident hebben verraden aan de chinese overheid.
Nu ligt ook het voorstel bij de kamers over de bewaarplicht van server providers. Initieel voor 1 jaar, nu teruggebracht naar 6 maanden. Al je internet en email verkeer wordt gemonitored. Dit betreft niet zozeer de content maar wel alle verbindingen die je gemaakt hebt. Inlichtingendiensten willen op basis hiervan patroonherkenning toepassen om zodoende mogelijke terroristen op te sporen. De effectiviteit van deze maatregel blijft eveneens dubieus.
Dus hoe krijgt de burger weer grip op zijn privacy. In elk geval dient er iets fundamenteels te veranderen bij de Overheid, ook op internationaal niveau. Het voortborduren op angstpatronen is een doodlopende weg, dan wel de weg naar vergaande controle van de burger door de overheid. Een niet aanlokkelijk toekomst beeld. De internationale gemeenschap zal veel meer moeten kijken naar de bronoorzaken van dreigingen zoals terrorisme. Er is nog altijd zeer veel onrechtvaardigheid in onze wereld, die de voedingsbodem zijn voor terrorisme.
De burger dient tevens meer inzicht krijgen in waar en welke gegevens staan geregistreerd. Met name ook zijn/haar data bij bedrijven. Een burger dient ook de juridische mogelijkheid te krijgen om die gegevens volledig te laten verwijderen. Het CBP dient daar als waakhond op te treden. Ook dient de burger op voorhand te weten of en welke koppelingen er tussen verschillende bestanden gemaakt worden. Het heeft weinig zin om in bestand A alles te laten verwijderen, als bestand B gevuld blijft, maar door A geraadpleegd kan worden.Verder is het gebruik van het Burger Service Nummer in allerlei bestanden alles behalve verstandig. Voor de Overheid is dit natuurlijk makkelijk, maar ook voor hackers. Ze trekken dan makkelijk verschillende bestanden naar elkaar toe obv uw BSN. Als zij weten wie bij welk BSN hoort, en dat is niet zo lastig, is de rest geschiedenis.
Hoe vervelend het ook is. Scheiding van bestanden is een effectief middel tegen ongewenst doorsluizen van informatie. Iets wat men wel graag toepast om zodoende kruisverbanden en analyses te kunnen uitvoeren. En dat is niet allen voor de Overheid van toepassing.
Ook dienen internet gegevens van burgers beperkt te worden dan alleen noodzakelijk voor facturering. Zoekmachines dienen gegevens regelmatig te schonen om zodoende backtracing te voorkomen. En daarbij gaat het om formattering van data en niet alleen op Delete drukken. Zoals u weet worden de gegevens dan niet gewist, alleen inactief gezet.
Gegevens verzameling door software leveranciers dient eveneens beperkt te worden tot hoogst noodzakelijke informatie. MS hoeft niet van alles vast te leggen om de authenticiteit van de software te controleren. Ze weten welke productnummers legaal zijn. Een simpele check vanaf de server is voldoende. Is de versie illegaal, dan kan de server de software uitzetten. Dit pas nadat de consument is geïnformeerd over de status van zijn software en de mogelijkheid heeft gehad om tot een legale versie te komen.
De mogelijkheden om de burger zijn privacy terug te geven kan lastig zijn, maar anderzijds biedt het digitale tijdperk eveneens ongekende mogelijkheden. Ook op dit punt. Het is wel zaak dat de Overheid en onze waakhond daarvan het belang inzien. Anders blijft het dweilen met de kraan open.
Filed under: Maatschappij | getagged: privacy
