Veiligheid chippen op paarden nooit bewezen
Geplaatst door: Hans op: maart 13, 2010
Meerdere keren heb ik al, met medewerking van de Groep Nijhof en derden, de merkwaardige en dubieuze besluitvorming rond het verplicht stellen van chippen van paarden besproken. De afgelopen weken is er nog de nodige berichtenwisseling per brief en email geweest met politieke partijen, de paardensector en het ministerie van landbouw. Hieronder een samenvatting van deze correspondentie die toch duidelijk maakt dat het verplicht stellen van chippen geen goede onderbouwing kent en niet is gebaseerd op feitelijk onderzoek.
Paardensector. Stichting SRP en PVV
De vraag die wij hadden richting de SRP ging om het feit of de sector zelf om het chippen had gevraagd en wat hun motivatie daarvoor was.
In de diverse notulen van het PVV wordt in de ontwerp verordening I&R melding gemaakt dat alternatieve identificatie middelen als mogelijkheid wordt genoemd. Bij het advies van 11 februari 2009 staat hierover vermeld: Het concept van de ontwerp-verordening is besproken met vertegenwoordigers van de paardenpaspoortuitgevende instanties. Zij hebben ingestemd met de ontwerp-verordening. De opzet en de bestuurlijke keuzes zijn besproken met de werkgroep monitoring van de Sectorraad Paarden; de werkgroep adviseert namens de Sectorraad Paarden positief over de voorgenomen aanpak.
De stichting stond dus niet negatief tegenover alternatieve vormen van identificatie. In reactie op onze vragen hierover meldt de stichting: De technische werkgroep paarden paspoorten had geen probleem met het bieden van een alternatief, de werkgroep monitoring van de SRP had daar ook geen probleem mee. De discussie liep echter anders toen wij in een later stadium via LNV vernamen dat de sector tegen een alternatieve methode van identificatie was. Wie de sector nu werkelijk betreft, is geen duidelijkheid over verkregen. Daarop werd niet geantwoord na herhaaldelijk vragen van onze kant.
Een ander punt is het misverstand dat ook bij de PVV leeft dat de alternatieve methodes geen zelfde wetenschappelijke garanties zouden kennen als chippen:De alternatieve methode dient een vergelijkbare wetenschappelijke garantie te bieden dat de identiteit van de paardachtige kan worden gecontroleerd EN dat op effectieve wijze kan worden voorkomen dat een identificatiedocument meermaals voor hetzelfde dier wordt afgegeven. De stichting is blijkbaar niet op de hoogte dat een irisscan een hogere betrouwbaarheid heeft dan chippen. De hoogste betrouwbaarheid wordt gevormd door DNA. DNA + uiterlijke koudmerk komt samen met de irisscan op de hoogste betrouwbaarheid. Chippen heeft juist een relatief lage graad van betrouwbaarheid. Chips gaan zwerven, blijken regelmatig niet te functioneren en zijn herplaatsbaar. De problemen met chippen, met de name de lage recuperatie graad, is door de Europese Unie uitgebreid onderzocht en als probleem aangemerkt.
Dierenbescherming.
Aan de dierenbescherming hebben wij de vraag voorgelegd waarom zij voorstander zijn van chippen en of zij kennis hadden genomen van de onderzoeken en case studies die grote problemen te zien geven met het gebruik van chippen.
In eerste instantie komt de dierenbescherming met een droge opsomming van de betreffende EU verordening. Echter, die verordening sluit alternatieven niet uit. Volgens de dierenbescherming: De EU-verordening verplicht dus identificatie en registratie van paarden door middel van een transponder en paspoort. Dit staat in artikel 5, lid 6.
Wij wijzen de dierenbescherming vervolgens op artikel 12 uit het dezelfde verordening: in afwijking
van artikel 11 lid 1, kan een lidstaat identificatie van paardachtigen door middel van geschikte alternatieve methodes, waaronder herkenningsmerken, toestaan die – alleen of in combinatie met andere methoden – een vergelijkbare wetenschappelijke garantie bieden dat de identiteit van het paardachtige kan worden gecontroleerd en dat op effectieve wijze kan worden voorkomen dat een identificatienummer meermaals wordt afgegeven.
In reactie doorziet de dierenbescherming haar fout en komt met het gewijzigde antwoord: Een lidstaat kan er zelf voor kiezen of ze gebruik willen maken van een alternatieve methode. De minister van LNV heeft er voor gekozen om geen alternatief toe te staan. Daarmee erkend de dierenbescherming dus dat alternatieven mogelijk zijn. De vraag waarom dan voor chippen is gekozen: Gelet op de mogelijke uiterlijke merken is geen goede optie voorhanden die aanvaardbaar is vanuit de optiek van esthetiek, controleerbaarheid en dierenwelzijn.
Esthetiek is een nogal vreemd argument. Alle toppaarden hebben een uiterlijk merk. Veel paardenbezitters passen dit nog altijd toe, dus dit is vooral de opvatting van de dierenbescherming en niet die van de paardensector. De PVV heeft hier ook nooit een probleem van gemaakt.
Controleerbaarheid: Ook de dierenbescherming verkeerd blijkbaar nog altijd in de veronderstelling dat chippen zo betrouwbaar is. Ondanks het rapport van de EU op dit punt.
Dierenwelzijn. Dit is dus een non argument. Een koudmerk, de effecten daarvan zijn uitgebreid onderzocht. Geen pijn reactie en geen ontstekingseffecten geconstateerd na langdurig en breed onderzoek. Een koudmerk is aantoonbaar veilig en pijnloos. Dus het betreft hier dus de opvatting van de dierenbescherming zelf. Weinig gefundeerd dus.
Toen wij de dierenbescherming hierop wezen, was het kort antwoord dat wij ons tot het ministerie moesten wenden. En daarmee was de kous af voor de dierenbescherming.
Een ander discussie punt met de dierenbescherming is de vermeende veiligheid van chippen. Wij hebben hun gewezen op de diverse onderzoeken die de mogelijkheid van ontwikkeling van tumoren aanduid. Daarop antwoordde zij: Navraag bij de Koninklijke Nederlandse Maatschappij voor Diergeneeskunde en de wetenschap levert op dat er zeker voor paarden geen bewijs is van een relatie tussen het voorkomen van kanker en chippen. Voor anderen dieren dan wel, was onze reactie? Dat was namelijk uit lab onderzoek gebleken. Bij honden, ratten en cavia’s bleken namelijk wel tumor ontwikkeling te zijn.
De opmerking van de dierenbescherming is dus een vreemde omkering van bewijslast. Er is geen bewijs gevonden van problemen, dus dan zou het veilig zijn. In onze optiek dient de veiligheid bewezen te worden en niet vertrouwd te worden op het uitblijven van problemen.[witte zwanen, zwarte zwanen] Wij kunnen echter aantonen dat er wel problemen zijn en de dierenbescherming weerlegd niet de aangereikte onderzoeken die de afgelopen jaren zijn uitgevoerd en die wel wijzen op problemen: Het doen van dergelijk fundamenteel onderzoek is zinvol als er voldoende indicatie zou zijn om een relatie tussen chippen en paarden en kanker te veronderstellen.Die relatie is op dit moment niet aannemelijk, vandaar dat de Dierenbeschermer geen verzoek zal doen voor nader onderzoek.
De dierenbescherming komt hiermee terug van haar eerdere stelling dat het veilig zou zijn. De stelling is nu: Er is geen bewijs van onveiligheid of problemen dus dan is het veilig[tenenkrommend argument van de dierenbescherming]. Verder erkend de dierenbescherming dus dat er geen fundamenteel onderzoek is gedaan naar het chippen van paarden!! Rare ontwikkeling. Voorheen was altijd het uitgangspunt bij producten die inwerken op de gezondheid van mens en dier, de veiligheid bewezen moet worden. Voor chippen is dat blijkbaar ineens niet nodig. [ik vraag mij af of wij dit zouden accepteren als het chippen op mensen betrof-het antwoord is nee gezien de reacties in de VS op het chippen van militairen]
Ook negeert de dierenbescherming dus consequent het aangedragen bewijsmateriaal: onderzoek en case studies die minstens toch tot gefronste wenkbrauwen zou moeten leiden.
Het antwoord van de dierenbescherming op hun onjuiste redenering heeft eveneens een kort antwoord. Daarvoor moeten wij bij het ministerie zijn. Afschuif politiek dus van de dierenbescherming. De gezondheid van paarden heeft bij dierenbescherming blijkbaar geen prioriteit. Dan vraag ik mij af wat dan wel de functie is van de dierenbescherming.
Het ministerie
Ook hun de vraag voorlegd hoe tot de besluitvorming is gekomen en waarom nu specifiek voor chippen is gekozen en of zij hadden meegewogen dat er diverse onderzoeken bestaan die wijzen op de onveiligheid van chippen?
Het ministerie maakt zich na aangetekend schrijven van onze kant er helemaal makkelijk van af: U geeft in uw brief enkele argumenten waarom een uiterlijk kenmerk niet noodzakelijk zou zijn. Ik moet met de alternatieve methode kunnen
garanderen dat het paard geïdentificeerd kan worden en dat voorkomen kan worden dat voor hetzelfde paard meermaals een identificatiedocument kan worden uitgegeven. Ik ben van mening dat bij een dier zonder transponder én zonder herkenningsmerk niet voorkomen kan worden dat er meermaals een identificatiedocument wordt afgegeven, bijvoorbeeld wanneer het dier van eigenaar verandert of wanneer het paspoort van het dier, om welke reden dan ook, niet meer beschikbaar is. In uw voorbeeld van Holsteiner, Hannoveraner en Trakedhner stamboekpaarden hebben de dieren naast de DNA-identificatiemethode een uiterlijk kenmerk toegediend gekregen, namelijk een brandmerk. In mijn beleid sta ik de methode brandmerken absoluut niet toe omdat ik van mening ben dat daarmee het dieren welzijn in het geding komt.
Een aantal zaken klopt niet in dit antwoord. De minister verondersteld dat chippen de enige methode is voor goede identificatie. Ook bij een irisscan is geen uiterlijk kenmerk nodig en betrouwbaarder dan chippen. De Duitse paarden hebben tegenwoordig geen brandmerk maar een koudmerk. Verder worden de duitse paarden ‘getekend’. Op de problemen met chippen wordt totaal niet ingegaan. Wederom wordt erkend wetenschappelijk onderzoek op dit punt, botweg genegeerd.
Politiek:
Behalve bij GL en PVDD leeft dit issue totaal niet. Er komen ook geen reacties terug, behalve van voornoemde partijen. De PVDD heeft echter geen officieel inhoudelijk standpunt in deze. Naar alle waarschijnlijkheid heeft de PVDD zich er totaal niet in verdiept.
GroenLinks moest echter na herhaaldelijk mail verkeer toch ook erkennen dat er geen goed onderzoek bestaat naar de veiligheid van chippen en dat men aanneemt dat het veilig is. Dan rest dus de vraag wanneer het paard verdrinkt, voordat men de put dempt. Nog merkwaardiger zijn de toch vele case studies die toch aantonen dat er meer aan de hand is. Zie hiervoor bijvoorbeeld de link van Leon. [onder] Niet alle, maar toch wel de meeste gevallen zijn uiteindelijk door dierenartsen bevestigt. Daarnaast heeft de Groep Nijhof de aantoonbare case studies van problemen met paarden die erkend worden door dierenartsen. Het is dus niet zo dat er geen bewijs is. Het onderstreept wat wij al eerder stelden:De veiligheid is niet aangetoond en er zijn teveel bronnen tot zorg, die zouden moeten nopen tot fundamenteel onderzoek naar de veiligheid van chippen. Maar vooralsnog kijkt iedereen de andere kant op.
Samenvattend.
De besluitvorming van chippen is vooral vanuit het ministerie gestuurd. De paardensector heeft op zich geen bezwaren geuit tegen chippen, omdat in de ontwerpverordeningen de alternatieve methodes nog altijd genoemd werden. Dus voor ieder wat wils. De sector is echter op het verkeerde been gezet toen het ministerie ineens de alternatieve methodes uit de ontwerp tekst verwijderde en die nieuwe tekst als leidend beschouwde. Bezwaren tegen die tekst bleken te laat te zijn.
De dierenbescherming heeft een dubieuze rol in deze. Zij is voorstander van chippen maar baseert haar mening vooral op haar eigen bezwaren tegen uiterlijke kenmerken. Argumenten met betrekking tot veiligheid kunnen zij niet onderbouwen en willen dat ook niet. Zij ontlopen de discussie zodra zij gewezen worden op hun merkwaardige opstelling. Simpelweg maar verwijzen naar het ministerie is te makkelijk voor woorden.
Het ministerie was blijkbaar snel klaar met de besluitvorming. Dat het chippen zou worden stond blijkbaar alvast. Men wilde alleen nog weten of er ergens grote bezwaren heerste. Dat zij daarbij bij de ontwerp verordening wel heel kort door de bocht gingen, was blijkbaar acceptabel. En dan wordt ook de rol van de minister onderwerp van discussie gezien haar banden met de chipfabrikanten.
Vanuit de paardensector maar ook de Groep Nijhof, verzet zich absoluut niet tegen identificatie van paarden. Het tegendeel zelfs. De sector wil ID. Alleen de chip is volkomen ongeschikt. De betrouwbaarheid is erg laag[zwerven, stuk, dubbel chips in paarden, verwijderbaar]en alle landen in de EU houden hun eigen chipcodering erop na. Waardoor in het buitenland, de Nederlandse chips niet te lezen valt. Van uniformiteit is geen sprake.
De Irisscan is uitgebreid getest op mens en dier en de veiligheid hiervan is aangetoond. Daarnaast ligt de betrouwbaarheid van de irisscan vele malen hoger dan die van chippen. Daarmee wordt voldaan aan de eis van wetenschappelijke garantie. [de vraag is wat dit trouwens is en waarom chippen daaraan kan voldoen bij een verliespercentage van 20%] Een ander probleem is dat de fraude van chippen hand over hand toeneemt. Daarmee is het hele ID systeem in het water gevallen. Deze is allesbehalve waterdicht.
Wat ons momenteel rest is aandacht te blijven vragen voor de gevaren met chippen en aan te dringen op het gebruik van de alternatieve methodes, waarbij de irisscan onze voorkeur geniet. Veilig, zeer betrouwbaar en geen uiterlijk kenmerk nodig.
En als u als zich zorgen maakt over de kosten van de irisscan: voor het chippen moet de paardeneigenaar ook al alle kosten dragen. Dus dat zal weinig verschil maken.
Wat zij Ghandi toch over dieren? De wijze waarop een samenleving omgaat met haar dieren toont haar ontwikkeling niveau.
http://www.noble-leon.com/resourcesAdvanced/microchips.html
http://www.invisio.nl/antichip/
http://hgroen.wordpress.com/2009/08/26/chippen-oaarden-levensgevaarlijk-iii/
