De prijs van rancune
Geplaatst door: Hans op: augustus 20, 2011
Het huidige kabinet struikelt in de huidige crisis keer op keer over haar eigen veters. Van traag reageren op nieuwe crisis ontwikkelingen, rekenfouten tot volkomen verkeerde inschatting van de onderhandelingsposities van de verschillende europese landen. Maar eigenlijk is dat niet zo bijzonder. Dit kabinet is niet gebaseerd op een doordacht beleid met oog voor de toekomst, maar zuiver op de rancune van Wilders jegens Links en de angst van Rutte voor zijn eigen achterban.
Nog altijd zijn er mensen die dit kabinet steunen en het zelfs een uitstekende kabinet vinden. Maar als je vraagt waarop dat gebaseerd is, blijft het angstvallig stil. Dit kabinet zit amper een jaar en heeft al meer kapitale fouten op haar conto staan, dan menig ander kabinet in haar gehele periode.
Het begon al met de gebrekkige financiële onderbouwing van het regeerakkoord, dat door elke econoom, links[professor jacobs] en rechts[professor wijnbergen], compleet wordt gekraakt. Ook het CPB liet er geen spaan van heel. Van de te bezuinigen 18 mld, is slechts 9-10 miljard hard te noemen. De rest is luchtfietserij. Dit kabinet draait de PGB de nek om ten faveure van zorg instellingen, wat vele malen duurder is. Wie gaat zodirect die rekening betalen? Kunst & Cultuur, een belangrijke renderende sector wordt gekortwiekt. De effecten zullen zich over de komende jaren gaan tonen in dalende inkomsten voor aanpalende sectoren zoals de horeca. De belangrijkste zaken, verbetering / hervorming van de arbeidsmarkt blijft diep verstopt in een lade. Zo ook de broodnodige hervormingen op de woningmarkt.
En nu op Europees-economisch gebied falen Rutte en de Jager opzichtig. Beiden worden door de financiele markt van onkunde beticht. En niet zonder reden. Toen de eurocrisis tijdens de vakantie een nieuwe wending nam, gaf Rutte niet thuis, terwijl de financiële markten steeds zenuwachtiger werden. Zijn presentatie van het Griekse akkoord was arrogant jegens journalisten. Dat werd nog eens duidelijk toen achteraf bleek dat Rutte er volkomen naast zat.
Nu heeft Rutte weer opzichtig gefaald omdat de Finnen beter wisten te onderhandelen dan hij. Terwijl de mogelijkheden hiertoe gewoon in het akkoord staan beschreven. Wat ik schokkend vind is het gemak waarmee gesproken wordt om maar eilanden van Griekenland in onderpand te nemen. Het is alsof het kolonialisme weer helemaal terug is. “Betaalt u niet de rekening die wij u door uw strot duwen? Dan nemen we gewoon delen van uw land in bezit.”
Het is de prijs die wij betalen voor een regering die het belangrijker vindt om Cohen, Sap, Roemer en Pechtold buiten de treveszaal te houden, dan fatsoenlijk beleid te voeren. Ook al is de consequentie dat Nederland in de afgrond valt. Wilders helpt liever de Nederlandse economie om zeep, dan te accepteren dat niet zijn favoriete kabinet in vak K zit. Het zelfde gebeurt nu in de VS. De Tea Party is zo verblind door woede en haat, dat zij alles op alles zet om Obama te dwarsbomen. Ook al gaat dat ten koste van de Amerikaanse economie. En met de dag wordt de prijs voor dit absurde rancuneuze gedrag, hoger en hoger voor Henk & Ingrid.
augustus 21, 2011 bij 2:15 pm
Ik vind dat je teveel op de politiek, de waan van de dag focust. De problemen die je noemt zijn slechts symptomen, en die symptomen zijn er al zo lang als het systeem bestaat. Zo ook de heersende rancune, het “rancuneuze gedrag”.
De filosoof en marxist Slavoy Zizek merkte, aan de hand van de plunderingen in GB (die zie ik ook in de categorie rancune), merkte daarover een aantal interessante zaken op.
“It is meaningless to ponder which of these two reactions, conservative ["tuig"] or liberal ["kanslozen"], is the worse: as Stalin would have put it, they are both worse, and that includes the warning given by both sides that the real danger of these outbursts resides in the predictable racist reaction of the ‘silent majority’. (…) The truth is that the conflict was between two poles of the underprivileged: those who have succeeded in functioning within the system [shopkeepers] versus those who are too frustrated to go on trying [rioters]. The rioters’ violence was almost exclusively directed against their own. The cars burned and the shops looted were not in rich neighbourhoods, but in the rioters’ own. The conflict is not between different parts of society; it is, at its most radical, the conflict between society and society, between those with everything, and those with nothing, to lose; between those with no stake in their community and those whose stakes are the highest.”
“On British streets during the unrest, what we saw was not men reduced to ‘beasts’, but the stripped-down form of the ‘beast’ produced by capitalist ideology.”
Natuurlijk moet je het hele artikel lezen: http://www.lrb.co.uk/2011/08/19/slavoj-zizek/shoplifters-of-the-world-unite
De kapitalistische ideologie is het consumentisme. Je moet het zo zien dat shoppen en plunderen in wezen twee zijden van dezelfde munt zijn. Rancune is een karakteristiek die ook in dat systeem verweven zit, zij het als ‘flip side’. En waarom de huidige rancune in Nederland niets meer met rede en logica – alleen maar met emotie – te maken heeft, is een direct gevolg van de culturele deprivering die het consumentisme teweeg heeft gebracht. Men is niet meer in staat om de emoties rationeel te verwoorden en zodoende richting te geven. Op zo’n manier kweek je uiteindelijk een rancuneuze hatende meute. Die momenteel zeer snel in omvang toeneemt aangezien de middenklasse, de steunpilaar van onze democratie, die zwijgt zolang ons systeem haar bedient, nu ook de gevolgen van de crisis/bezuinigingen gaat voelen.