Bijna 30 jaar lang verzamelde een groep vrouwen zich op de Plaza de Mayo om aandacht te vragen voor hun vermiste kinderen. Tijdens de militaire dictatuur verdwenen er naar schatting tussen de 13.000 en 30.000 mensen. Het symbool van de beweging werd een witte sjaal die als hoofdoek gedragen werd door de ‘dwaze moeders’.

Toen ik weer verschillende berichten terug las over deze beweging, die in 2003 is gestopt omdat de Argentijnse regering werk maakt van het opsporen van de vermisten, kon ik niet de associatie vermijden met het hoofddoek incident van Beatrix in Oman. Geert Wilders en zijn aanhang, maken zich elke keer druk als er ergens een hoofddoek ten tonele komt. Of het nou aan balie is van een gemeentehuis of Koningin Beatrix die een hoofddoek draagt tijdens een bezoek aan een moskee. Een daad van respect voor de gebruiken in Oman. Net zo goed het gebruikelijk en respectvol is, ook in Nederland, om je gepast te kleden als je een synagoge of kerk bezoekt.

Obsessief en met succes heeft Geert Wilders de hoofddoek geassocieerd met onderdrukking, vrouwenmishandeling en onrecht.Niets is meer aansprekend naar mensen toe als een duidelijk symbool, zoals kleding of een teken. Maar zoals met elke vorm van framing is de betekenis die eraan toe gekend wordt eenzijdig en vaak bezijden de realiteit. De zwakte van framing komt naar boven als deze getoetst wordt aan de realiteit. Dwaze moeders met een hoofddoek strijden juist tegen onderdrukking en onrecht. En vele moslima’s beschouwen de hoofddoek als een manier om hun identiteit te bevestigen, zonder toe te geven aan onderdrukking of onrecht.

Met het hoofddoekje van Beatrix heeft Wilders zich behoorlijk vergaloppeerd. Het Koningshuis kan nog altijd op brede steun rekenen onder de Nederlandse bevolking. Voor een keer werkte de frame niet voor Wilders maar tegen hem. En ook de kledingkeuze van de dwaze moeders maakt korte metten met de misplaatste framing van Geert Wilders. Kledingkeuzes bepalen niet of er sprake is van onrecht. Het zijn de keuzes die mensen maken of hier sprake van is. De Argentijnse junta kleedde zich keurig in het pak.  Hun misdaden waren echter verschrikkelijk. Laat Wilders cs daar maar aan terug denken alvorens zij weer iemand met een hoofddoekje beschimpen. De werkelijke wolven tooien zich met  schaapskleren en niet met hoofddoekjes. En Beatrix? Een dwaze moeder die met een simpel kledingstuk de wolf ontmaskert.

bron foto: bron:http://jitzemaaike.reismee.nl/fotos/95915/buenos-aires/1485766/