Openbaar vervoerbeleid is het spoor bijster.
Geplaatst door: Hans op: februari 13, 2012
De winter is voorbij en de NS en Prorail maken de schade op van enkele weken winter. Zo ook de politiek die nog altijd gelooft dat splitsing van onderdelen leidt tot effectieve en efficiënte bedrijfsvoering. Hoe anders denkt het bedrijfsleven daarover die juist de 3 kernelementen, engineering, maintenance en productie aan elkaar vastkoppelt.
In de management literatuur betreffende Lean Manufacturering en Six Sigma is het klip en klaar. EMP[engineering, maintenance, productie] dienen hetzelfde doel. Het leveren van een kwalitatief hoogwaardig product tegen de laagste prijs die op het juiste moment wordt geleverd. Deze 3 onderdelen kunnen niet zonder elkaar bestaan, noch kan er sprake zijn van een optimaal functioneren van deze onderdelen zonder dat er sprake is van een hechte en nauwe samenwerking.
Het ontwerp en optimalisatie van middelen en systemen wat behouden is aan Engineering is de eerste belangrijke bouwsteen om uiteindelijk een goed product op de markt te zetten. Het moet niet alleen technisch functioneren, het dient ook tegemoet te komen aan de vraag en wensen van de klant. Het was ook een onzinnige discussie over toiletten op de sprinters. Het elimineren van dit onderdeel uit de trein stond haaks op de klantvraag en was voorspelbaar. De menselijke natuur laat zich niet zo makkelijk sturen.
Wat ook regelmatig fout gaat bij Engineering processen is ondoordacht bezuinigen. Engineering processen zijn in hun aard vaak kostbaar. Niet zelden wordt er dan bezuinigd op ingezet materiaal om toch kosten te kunnen drukken. Het product wordt wel geleverd, maar tegen een veel lagere kwaliteit. Verderop in het proces gaat zich dit wreken. Lagere kwaliteit komt tot uitdrukking in grotere kans op downtime en snellere slijtage, waardoor de afschrijving veel duurder uitvalt dan gebudgetteerd. Vaak blijven bedrijven dan tegen beter weten in, doorgaan met het afgeschreven en uitgeleefde middel. Veel stilstand, problemen en dus klachten van klanten is het resultaat.
Het voortbrengingsproces of in geval van de NS het leveren van de openbaar vervoer functie, kan alleen bestaan bij materiaal dat voldoet aan de wensen van de klant, maar tevens op het juiste moment leverbaar is. Goed onderhoud is dus van essentieel belang. Middelen die om de haverklap stilstaan door gebrekkig onderhoud en dus een hoge Mean Time Between Failure kent, verstoren continue het voortbrengingsproces. Dat ansich levert al hoge kosten op omdat personeel inefficiënt wordt gebruikt. Anderzijds kan er dus niet geleverd worden aan de klant. Toch is er altijd enige frictie tussen productie en Maintenance. Productie wil volcontinu kunnen draaien, maar Maintenance moet toch momenten van onderhoud hebben, anders ontstaat er onnodige slijtage en daardoor meer stilstand. De wederzijdse afhankelijkheid is duidelijk.
Het splitsen van deze 3 afhankelijke onderdelen is de grootste misser op het spoor. Zeker gezien het feit dat ze op afzonderlijke wijze worden afgerekend en daardoor geheel andere doelstellingen hebben. Men gaat niet meer uit wat de klant wenst en kijkt alleen nog maar naar het eigen kleine hokje waarbinnen men opereert. Het gevolg bij problemen is dat men zaken over de schutting gooit. Het is tamelijk makkelijk om de ander de schuld te geven omdat die ongetwijfeld ook steken heeft laten vallen. De reiziger blijft uiteindelijk in de kou staan.
De eerste stap die genomen moet worden om het spoor weer op gang te krijgen is de achterhaalde opvatting loslaten dat marktwerking mogelijk is op het spoor. De daaruit voortvloeiende splitsing van onderdelen dient men ongedaan te maken. De 3 onderdelen dienen weer een gezamenlijke doelstelling te kennen die in lijn is gebracht met de marktwensen. De politiek kan zelf kiezen of dat direct onder verantwoordelijkheid van de minister gebeurd of via een toezichthouder. Daarnaast dient vooral de VVD eens te beseffen dat vandaag hard bezuinigen op middelen, morgen tot enorme problemen leidt. Je kan niet ongestraft kwaliteit wegbezuinigen. Dat is ook de boodschap van de Zwitsers. Investeer in kwaliteit en je treinen rijden op tijd en naar wens. Dat is misschien vandaag een extra investering, maar die betaalt zich morgen weer terug in goede bereikbaarheid en daarmee minder schade voor de Nederlandse economie. Want dat laatste sommetje wordt door de VVD nooit gemaakt. Uiteindelijk betaalt kwaliteit zich altijd terug en leidt rücksichtslos bezuinigen tot duurkoop.
